Dorothea Born vertelt in haar boek ‘Mijn indianennaam was Blanke Appel’ haar indrukwekkende verhaal over de tijd dat zij bij de Navajo-indianen in Monument Valley, in Amerika, woonde. Buitenstaanders worden niet zomaar geaccepteerd binnen de Navajo-cultuur. Dorothea mocht echter bijna twee jaar in het reservaat blijven nadat zij een relatie kreeg met de Navajo indiaan Jamison.

Unieke ervaring

Dorothea vertelt in het boek hoe zij Jamison als 25-jarige leert kennen tijdens een reis die zij in haar eentje door Arizona maakt. Een reis waar ze al van kinds af aan over droomt, omdat de interesse in de Navajo cultuur er al vroeg in zit. Tijdens een paardrijrit vraagt ze hem of ze mag blijven om te helpen met de paarden. Vastberaden om zich als een echte Navajo vrouw staande te houden, probeert ze zich zoveel mogelijk aan te passen aan ‘The Navajo Way of Life’. Het boek geeft de lezer een uniek kijkje in deze fascinerende cultuur. In een traditioneel leven, zonder stromend water en elektriciteit. Dorothea: “Het voelde als thuiskomen. Wat voor impact deze ontmoeting precies zou hebben op mijn leven, kon ik toen nog niet overzien.”

Het boek is daarnaast ook een liefdesverhaal, over de liefde tussen een blanke westerse vrouw en een traditionele Navajo indiaan die samen vele culturele obstakels moeten overwinnen om bij elkaar te kunnen zijn. In het boek van Dorothea komen alle mooie, grappige, emotionele, bijzondere maar ook angstige momenten die zij meemaakte voorbij, zoals de ceremonies die gehouden werden door zijn familie om haar bij hem weg te drijven. Dorothea: “Het is mijn persoonlijke verhaal, een soort reisdagboek van een hele belangrijke periode in mijn leven. Mijn ervaringen hebben me gevormd en de rest van mijn levensweg bepaald. Ik zal altijd verbonden blijven met de Navajo cultuur en Monument Valley in het bijzonder.”

Pre-order mijn boek via onderstaande link:

https://www.voordekunst.nl/projecten/7665-mijn-indianennaam-was-blanke-appel

 

error: Content is protected !!