Zelfs na al die jaren hoef ik alleen maar aan Monument Valley te denken en ik voel weer de zinderende hitte van de brandende zon op mijn huid en het rode stof van het woestijnzand in mijn lange blonde haren. Ik zie in mijn gedachten weer de dorre en verlaten uitgestrekte Mesa’s met hier en daar een Juniper tree. Als ik mijn ogen sluit, hoor ik weer het briesen van de paarden, het gehuil van de coyotes in de donkere nachten en voel ik weer dat onbeschrijfelijke fijne en trotse gevoel dat ik voelde toen ik het ik mooiste gebied op aarde, Monument Valley, mijn thuis mocht noemen…

Ik heb, door mijn relatie met een Navajo indiaan, als blanke westerse vrouw de unieke kans gehad om lange tijd op een traditionele manier, zonder stromend water of elektriciteit bij en met de Navajo indianen in Monument Valley te leven. Ik heb in de tijd dat ik daar woonde, geprobeerd me zoveel mogelijk aan te passen aan hun manier van leven; The Navajo Way of Life, met alle ongemakken en blunders, maar ook met alle emotionele en prachtige ervaringen die daarbij hoorden, vastberaden om me zo goed mogelijk als een echte “Navajo vrouw” staande te houden. Over mijn ervaringen en alles wat ik heb meegemaakt, heb ik nu een boek geschreven.

Door bij de Navajo indianen te leven, heb ik van binnenuit heel veel over deze fascinerende cultuur geleerd, maar mijn boek is niet alleen een boek over de Navajo indianen en hun manier van leven. Mijn boek is veel meer dan dat. Het is mijn persoonlijke verhaal, een soort reisdagboek van een hele belangrijke periode in mijn leven, maar ook een liefdesverhaal. Een liefdesverhaal tussen een blanke westerse vrouw en een traditionele Navajo indiaan, die samen vele obstakels, zowel binnen de cultuur, als binnen de familie én binnen hun relatie moesten zien te overwinnen om bij elkaar te kunnen zijn. Een verhaal over een unieke ervaring van een blanke vrouw die er alles voor over had om haar passie, haar droom én haar grote liefde, te volgen.

Mijn persoonlijke verhaal heb ik altijd en overal met me mee gedragen, maar nog nooit echt verteld. Niet tijdens de rondreizen, die ik later door Arizona heb georganiseerd en begeleid en niet in mijn afstudeerscriptie over de Navajo weefkunst. Tijdens de lezingen die ik heb gegeven over de weefkunst van de Navajo vrouwen, heb ik soms een tipje van de sluier opgelicht, maar mijn eigen verhaal, mijn persoonlijke verhaal lag altijd veilig in mij verborgen te wachten om op een dag verteld te worden…Nu is het tijd…

Mijn boek is af en mijn verhaal is geschreven. Dus als je nu eens écht wilt lezen over hoe de Navajo’s nu nog steeds leven en hoe zij omgaan met tegenslagen, ziekte, familie, tradities, ceremonies, blanken en gewoon de dagelijkse zaken, zoals werk en geld? Ben je nieuwsgierig naar hoe moeilijk en lastig, maar ook hoe mooi en bijzonder het voor mij was om me aan te passen aan The Navajo Way of Life? Laat me je dan meenemen achter de schermen van een fascinerende cultuur en je van binnenuit in plaats van buitenaf vertellen over de Navajo indianen.

Als je mijn boek nu bestelt, krijg je als voorproefje alvast het eerste hoofdstuk toegestuurd! Klik op onderstaande link:

https://www.voordekunst.nl/projecten/7665-mijn-indianennaam-was-blanke-appel#donaties

Ahéhee'(Echehe) Hózhó náhásdlíí’

Alvast bedankt, May you walk in beauty

error: Content is protected !!